Tagged: ภาษามือ

การพัฒนาสื่อการเรียนรู้สำหรับผู้ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน จำเป็นต้องให้ความสำคัญกับ “ลักษณะและพฤติกรรมของผู้ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน” ก่อน ดังนี้ การขาดความสนใจ การที่เด็กไม่สนใจอาจเกิดจากการที่ได้ยินเสียงแต่บิดเบือนเสียจนยากที่จะเข้าใจ หรือไม่ได้ยินเสียงจึงไม่สนใจที่จะฟังเสียงนั้นอีก การหันหรือเอียงศีรษะ การหันศีรษะข้างเดียวบ่อยๆ อย่างผิดปกติ เพื่อที่จะได้ยินเสียงผู้พูดให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ปัญหาในการปฏิบัติตามคำสั่ง เมื่อคุณครูสั่งให้นักเรียนอ่านออกเสียง แล้วเด็กหาข้อความนั้นไม่พบอาจจะมาจากการที่มีปัญหาในการฟังเสียง การพูด  ปัญหาทางการพูดขึ้นอยู่กับระดับการสูญเสียการได้ยินถ้าสูญเสียเล็ก น้อยสามารถพูดได้  ถ้าสูญเสียในระดับปานกลางอาจพอพูดได้ แต่อาจไม่ชัด ส่วนสูญเสียมากหรือหูหนวกอาจพูดไม่ได้เลยหากไม่ได้รับการสอนพูดตั้งแต่วัยเด็ก นอกจากนี้การพูดขึ้นอยู่กับอายุของเด็ก หากเด็กสูญเสียการได้ยินมาตั้งแต่กำเนิด จะมีปัญหาในการพูดมากกว่าเด็กที่พูดได้แล้ว ภาษา  ปัญหาในทางภาษาจะคล้ายกับปัญหาในการพูด ซึ่งจะมีมากหรือน้อยขึ้นกับระดับการสูญเสียการได้ยิน ส่งผลให้มีผู้บกพร่องทางการได้ยินมีความรู้เกี่ยวกับคำศัพท์ในวงจำกัด หรือเรียงคำเป็นประโยคที่ผิดหลักภาษา เป็นต้น ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิธีการเรียนการสอนในปัจจุบันที่ปฏิบัติกันอยู่นั้นเหมาะสม กับคนปกติมากกว่าผู้ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน และการทำข้อสอบให้ได้ผลดีนั้นต้องมีความรู้ทางภาษาเป็นอย่างดี...

ปัญหาหนึ่งของเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ไม่ว่าจะเป็นเด็กหูตึง เด็กหูหนวก คือ การสื่อสารกับผู้ปกครอง เนื่องจากผู้ปกครองหลายท่านอาจจะรู้สึกว่า “การที่จะต้องมาเรียนรู้ภาษามือ” เป็นความยุ่งยาก เสียเวลา (ไม่มีเวลา) แต่จริงๆ แล้ว “การสื่อสาร” นับเป็นหัวใจสำคัญของครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นการสื่อสารด้วยท่าทาง วาจา ดังนั้นหากบุตรหลานของท่านมีปัญหาจาก “ความบกพร่องทางการได้ยิน” จึงเป็นหน้าที่ที่พ่อ แม่ ญาติพี่น้อง ควรใส่ใจกับ “การสื่อสาร” รูปแบบใหม่นี้เพิ่มเติม เพื่อให้ปฏิสัมพันธ์ระหว่างท่านกับเด็ก เป็นไปได้อย่างเหมาะสม การสื่อสารด้วยภาษามือ ไม่ใช่สิ่งยุ่งยาก การศึกษาท่าภาษามือง่ายๆ ก็ทำให้ “เด็ก” หรือ “บุตรหลาน” ของท่านสัมผัสถึงความรักที่ท่านให้ได้อย่างแน่นอน...