Markup Language
Markup Language หรือภาษากำกับ เป็นภาษาที่นิยมใช้ในการพัฒนาเอกสารเว็บ
มีลักษณะโครงสร้างคือ พิมพ์ในเครื่องหมาย < > และมีการเปิด/ปิดคำสั่ง เพื่อระบุตำแหน่งเริ่มต้นคำสั่ง และตำแหน่งสุดท้ายของคำสั่ง ภาษากำกับที่รู้จักกันดีในการพัฒนาเว็บ ก็คือภาษา HTML
ในปัจจุบันมีการพัฒนาภาษากำกับหลายลักษณะ นอกเหนือจาก HTML เช่น ภาษา XHTML (eXtensible HTML), XML (eXtensible Markup Language), MathML (Math Markup Language)
HTML
HTML หรือ HyperText Markup Language เป็นภาษาคอมพิวเตอร์รูปแบบหนึ่ง ที่มีลักษณะเป็นภาษาในเชิงการบรรยายเอกสารไฮเปอร์มีเดีย (Hypermedia Document Description Language) เพื่อนำเสนอเอกสารนั้นเผยแพร่ในระบบเครือข่าย WWW (World Wide Web) มีโครงสร้างการเขียนที่อาศัยตัวกำกับ เรียกว่า แท็ก (Tag) ควบคุมการแสดงผลของข้อความ, รูปภาพหรือวัตถุอื่นๆ ผ่านโปรแกรมเบราว์เซอร์ (Browser)
HTML มีพัฒนาจากภาษา SGML (Standardized General Markup Language) โดยนำมาปรับปรุงให้ใช้งานได้ง่ายขึ้น สะดวกกว่า SGML พัฒนามาเรื่อยๆ จาก HTML 2 จนถึง HTML 5 รายละเอียดการพัฒนาภาษา HTML สามารถศึกษาได้จาก http://www.w3.org
SGML
SGML (Standardized Markup Language) เป็นภาษาต้นแบบของภาษากำกับทั้งหมด พัฒนามาในปี ค.ศ. 1986 เนื่องจากปัญหาในการแลกเปลี่ยนเอกสารข้อมูลระหว่างกันในระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตยุคแรกๆ จึงมีนักวิจัยกลุ่มหนึ่ง พัฒนาเครื่องมือในการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างกัน ซึ่งคุณสมบัติเบื้องต้นของเครื่องมือดังกล่าว คือ ต้องยืดหยุ่น สามารถรองรับข้อมูลรูปแบบแปลกๆ ในอนาคตได้ ใช้ได้ทั่วโลก และในคอมพิวเตอร์ทุกรูปแบบ จากข้อกำหนดดังกล่าว จึงเกิดภาษา SGML มีการเก็บข้อมูลในรูปรหัส ASCII เพราะคอมพิวเตอร์ทั่วไปสามารถอ่านข้อมูลลักษณะนี้ได้เหมือนๆ กัน และแบ่งการทำงานของ SGML เป็น 2 ส่วนคือ
- ส่วนประกาศโครงสร้างข้อมูล (DTD: Document Type Definition) ทำหน้าที่ประกาศรายละเอียดของแท็กี่จะใช้แสดงข้อมูล
- ส่วนตัวเอกสาร (Document Body) เป็นส่วนหลักของเอกสาร ประกอบด้วยแท็กคำสั่งต่างๆ
ภาษา SGML เป็นข้อกำหนด (เช่นเดียวกับมาตรฐาน ISO) ที่กำหนดวิธีการอธิบายโครงสร้างของเอกสารฝังไว้ในตัวเอกสารเอง หมู่นักศึกษา, อาจารย์และผู้จัดทำเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ นิยมใช้ SGML ในการสร้างรูปแบบต่างๆ จากเอกสารฉบับเดียว และใช้ในการนำเอาเอกสารมาใช้ใหม่ อย่างไรก็ตาม SGML ไม่ได้รับความนิยมมากนัก เพราะมีความยุ่งยากในการนำไปประยุกต์ใช้งาน การจัดเก็บข้อมูล ความยืดหยุ่นและลักษณะเฉพาะที่เกินความต้องการ ทำให้ยากต่อการเขียนโปรแกรม
XML
XML (eXtensible Markup Language) ถูกออกแบบมาเพื่อให้ผู้สร้างเอกสารสามารถนำไปใช้งานในรูปแบบวิธีการที่ง่าย มีความชัดเจนและเป็นเซตย่อยของ SGML (Standard Generalized Markup Language) ซึ่งเป็นภาษาที่นิยมใช้และได้รับการพัฒนาให้มีประสิทธิภาพสูงสุดในการทำงานบนเว็บ โดย XML ประกอบด้วย 3 ส่วนพื้นฐานด้วยกัน คือ เอกสารข้อมูล (Data document) เอกสารนิยามความหมาย (definition document) และนิยามภาษา (definition language)
XML เป็นภาษาที่กำลังมาแรงมากที่สุด สำหรับใช้ในการพัฒนาระบบข้อมูลข่าวสารในปัจจุบัน ด้วยความง่ายในการนำไปใช้งานสำหรับการแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารทางอิเล็กทรอนิกส์หรือ EDI ทำให้สามารถนำรูปแบบข้อมูลกลับมาพัฒนาใช้ใหม่ได้ จึงทำให้ลดเวลาในการพัฒนาและการสร้างขึ้นมาใหม่
