บันทึกความทรงจำที่อำเภอปราสาทซ็อมโบร์ จังหวัดกำปงธม

ด้วยมีโอกาสได้ร่วมงานในโครงการโรงเรียนพระราชทาน ณ ราชอาณาจักรกัมพูชา ช่วง พ.ศ. 2545 ซึ่งอยู่ในตัวอำเภอปราสาทซ็อมโบร์ จังหวัดกำปงธม จึงต้องจัดเก็บบันทึกความทรงจำบรรยากาศกัมพูชา ณ ช่วงดังกล่าว ที่จำได้ก็คือ 1) เส้นทางจากกรุงพนมเปญไปอำเภอปราสาทซ็อมโบร์ เป็นทางดินแดง ระหว่างทางมีป้ายเตือนห้ามออกนอกพื้นที่เนื่องจากยังไม่ได้สำรวจกู้เก็บระเบิดได้ 100% 2) คณะฯ เดินทางด้วยรถตู้ส่วนตัว เลยทำให้เห็นสภาพการโดยสารของชาวกัมพูชาว่าโหดร้ายมาก บางคันผู้โดยสารต้องยื่นตัวออกนอกหน้าต่างรถตู้ เพื่อให้สามารถนั่งได้จำนวนมาก ด้านหน้าแทนที่จะนั่ง 3 กลับเป็นนั่ง 5 คน 3) ระหว่างรถติดจะมีชาวกัมพูชามาขายของ ที่ตกใจมากคือ ขายบึ้ง หรือแมงมุมยักษ์น่ากลัวมาก 4) โรงแรมที่พักเป็นแบบบ้านๆ การทำอาหารไม่ใช่ที่คุ้นเคย สรุปต้องขอเข้าครัวดำเนินการทำกันเอง เช่น การทอดปลา ก็คือทอดสดๆ ไม่ต้องการขอดเกล็ด ไม่เอาเครื่องในออก ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตครับ