เช้าวันนี้สู้รบตบมือกับเจ้าหน้าที่โรงแรม เรื่องอาหารเช้า (ที่ไม่ยอมแจ้งอะไร และบอกว่าไม่มีให้ แต่ก็คุยจนยอมจัดซาลาเปากับข้าวต้มเปล่าๆ มาให้ รวมทั้งปัญหาน้ำร้อนไม่ทำงาน สรุปต้องไปออนเซ็น ที่นี่ออนเซ็นเปิด 24 ชม. ช่วงเช้ายังไม่มีคนเลยถ่ายภาพมานิดหน่อย สภาพโอเคเลย มีห้องอบแบบต่างๆ หลากหลาย พื้นที่กว้างขวาง แต่ที่ยังทำใจรับไม่ได้คือ ห้องน้ำ มีโถส้วม 2 โถ แต่ไม่อะไรกั้น ด้านพนังก็เป็นโถฉี่ คือ มันเห็นทุกอย่างในพื้นที่เดียวกัน … มองไปแวบรีบหันหลัง และไม่มองอีกเลย

เสียเวลาไปเกือบครึ่งวัน มื้อเที่ยงเลยนั่ง Didi ไปห้าง Wangfujing (ไม่เอารถบัสล่ะ คนแน่นมาก) ค่าแท็กซี่ที่นี่ไม่แพง สรุปเลือกรถแท็กซี่ Didi ตลอด ห้างใหญ่ เดินชมได้ชิวๆ มื้อเที่ยงจัดไปกับเป็ดปักกิ่งสไตล์ลั่วหยาง อร่อยมาก และข้าวผัดปริมาณมาก ทานไม่หมด แหะๆๆๆๆ

บ่ายๆ ไปเมืองโบราณของลั่วหยาง … เมืองโบราณลั่วอี้ (洛邑古城) … ด่านแรกคือ ต้องสแกนบัตรเข้าด้วย WeChat ซึ่งต้องให้ใส่เบอร์โทรจีน .. สรุปคือเข้าระบบไม่ได้ … เลยเดินไปบอกเจ้าหน้าที่ว่าเป็นนักท่องเที่ยว ไม่มีเบอร์จีน (ใช้แอพช่วย) เจ้าหน้าที่จัดการให้เข้าด้วย QR ของเค้า .. ด้านในออกในแนวลึก มีจุดถ่ายภาพสวยๆ เยอะมาก แนะนำเลยครับ

ช่วงเย็นมาชมความงามที่ Yingtianmen และทานมื้อค่ำร้านท้องถิ่นใกล้ๆ เป็นแนวอาหารข้าวแกง

พิพิธภัณฑ์ซากประตูเมือง Yingtianmen หรือ ประตูเหิงเทียน (Yingtian Gate) เมืองลั่วหยาง Luoyang เป็นประตูเมืองสำคัญในยุคราชวงศ์สุย–ถัง เคยเป็น ประตูทางใต้ของเมืองหลวงเก่า และเป็นศูนย์กลางของกิจกรรมพิธีการต่าง ๆ ในสมัยนั้น …. สถานที่ถูกขุดค้นพบโบราณวัตถุกว่า 1.2 ล้านชิ้น และจัดแสดงให้นักท่องเที่ยวชม ระเบียงชมวิวสูงให้เห็นวิวเมืองลั่วหยาง .. ยามค่ำจะมีการเปิดแสงไฟ คนจีนจำนวนมาก จะแต่งตัวย้อนยุคแบบจัดเต็มพร้อมอุปกรณ์มาถ่ายภาพกันเต็มที่

เก็บภาพพอสมควร ก็กลับมาพักผ่อน โดยแวะซื้อขนมกับเครื่องดื่มมาทานที่ห้องพัก